Hoge Raad 2008-03-21 — Bestuursrecht; Belastingrecht Bestuursrecht; Europees bestuursrecht
Instantie en datum — Hoge Raad, 21 maart 2008, ECLI:NL:HR:2008:BA8179, zaaknummer 43.050, cassatie. Kernvraag — Is de verlengde navorderingstermijn van twaalf jaar van art. 16 lid 4 AWR voor in het buitenland gehouden of opgekomen vermogensbestanddelen verenigbaar met de vrijheid van diensten- en kapitaalverkeer van het EG-Verdrag? Kunnen op grond van die verlengde termijn ook boetes worden opgelegd zonder strijd met het EG-recht? Feiten — De Belgische Bijzondere belastinginspectie verstrekte in oktober 2000 spontaan microfiches aan de Nederlandse Belastingdienst met gegevens van KB-Lux-rekeninghouders. Nader onderzoek wekte het vermoeden dat belanghebbende rekeninghouder was. Na correspondentie waarbij de inspecteur wees op de informatieplicht ex art. 47 AWR en de gevolgen van weigering, verstrekte belanghebbende inlichtingen over zijn KB-Lux-rekening, daarbij uitdrukkelijk aantekend dat de gegevens enkel voor heffing werden verstrekt en niet voor beboeting. Uiteindelijk werd in een vastlegging van afspraken overeenstemming bereikt over de omvang van de correcties, waarna een navorderingsaanslag vermogensbelasting 1998 werd opgelegd die correcties over de jaren 1993–2001 omvatte alsmede een boete van 50%. Oordeel hof — Het hof verklaarde het beroep ongegrond, vernietigde de uitspraak op bezwaar en verminderde de navorderingsaanslag. Het hof oordeelde dat de microfiches niet op ontoelaatbare wijze waren verkregen, dat de verstrekte gegevens ook voor beboeting konden worden g…
Belangrijke uitspraken en standaardarresten · Nederlandse rechtspraak doorzoeken